Didamangisa

Kitapta kıvırdığım bir sayfa ya da kitabı okurken aldığım bir not olmadı. Kitabın yazılma amacı Türkler’in bazıları böyle, bazıları şöyle, Ermeni’lerin de bazıları böyle bazıları şöyle düşünüyor konseptinden daha ileri gitmemiş ya da götürülmemiş. Yer yer Türk kültürüne ait öğretiler mevcut; bir evde oturan 4 kadının birinin kemalist, birinin militarist, birinin dindar, bir diğerinin de nihilist olduğu gösterilerek Türkiye ahengi bir ailenin içine yerleştirilmiş.

Amerika’daki Ermeni’ler ile Türkiye’deki Ermeni’lerin farklı toplumlarda rotasyona uğramış bakış açıları ve Türk’lerin Ermeni’lerle ilgili düşünceleri’nin aslında Amerikalı Ermeniler’in düşünceleriyle aynı aks üzerinde olmadığı anlatılıyor. Konu’nun ve tabii dil’in sürükleyici olması çok büyük bir artı fakat insanların ilişkileri(kan bağı bağlamında) olağanın üstü olması pek hoş olmamış . Kısaca örnek vermek gerekirse; Ermeni tehcirinden sonra bir şekilde Türk biriyle evlenen Şuşan adlı Ermeni kadının bir çocuğu olması. Kardeşinin ısrarı ya da isteği üzerine Şuşan’ın çocuğunu ve kocasını bırakarak kardeşiyle Amerika’ya göç etmesi. Burada kadının yeni hayat’ından da çocuklarının olması, bu çocuklardan erkek olanının bir Amerikalı kadınla evlenmesi ve akabinde boşanmaları. Boşanmış olan kadının Türk’lerden nefret eden Amerikalı-Ermeni eski kocası’nın ailesine nispet yapmak adına Amerika’da bir Türk’le evlenmesi ve bu Türk’ün, aslında Şuşan’ın yıllar önce Türkiye’de bıraktığı oğlundan olan tornu olması. Gerçi kitap konu üzerine değil karakterlerin düşünceleri üzerine kurulu fakat daha gerçekçi bir konuya sahip olsa sanki savunulanların gerçekliliği bir kat daha artardı..

Ben genel olarak beğendim, okuyun derim.