Didamangisa

Dün gazetelerimizin birinde ilginç bir haber vardı. Trabzon’da bir köyde, yıllar önce yapılan iki adet cami, yeni yollar yapılması ile köy meydanına uzak kalmış. Kahvehanelerde oyun oynayan cemaat, oyundan kalkıp uzaktaki camilere namaz kılmaya gidemediğinden; 60 bin lira para harcayıp, kahvehanelere yakın bir yere cami inşa etmiş. Bir dakika önce okeye dönerken, hocanın arkasında kıbleye dönmek ilginç olsa gerek. Hele, cami uzakta iken, ezanın okunduğunu zamanları düşünün. Masada mı kalsam, camiye mi varsam kararsızlığını yaşamak; camiye gitmeyi kafasına koymuş arkadaşlarının arkasından bakakalmak; vicdanın tellerini sızlatmak; öbür tarafta ne diyeceğini, kendini nasıl savunacağını düşünmek - Gelmedi mi? - Ne gelmedi mi? - Taş..? - ??? - Gelmez tabi, ben istemedikten sonra. Gösterge’ne bir bakalım. Maşallah, okey oynamışsın, ardından batakta batmışsın. Günahlarda çifte gitmişsin. - Gidecektim camiye Uğradım kahvehaneye Verdiler taşları elime Uydum hazırda duran arkadaşların niyetine - Zebaniler! Alın bunu, Laz Vegas cehennemine atın. Istakalara taş olarak kullanırsınız. İbadet etmeyi kafasına koymuş arkadaşını caydırmak isteyenlerde olacaktır mutlaka: - Ne oldu Musa? - Ezan okunuyor abi, camiye gidiyorum - Yav otur hele. Şu el bir bitsin, evde kılarsın sonra - Öğleni de evde kıldım ama - Okeye dönüyorum diyeceğine, bitseydin öğlenleyin. Senin yüzünden kaybedip duruyoruz zaten Olayı iyice kanıksayıp, kahvede imama takılanlarda olacaktır: - Hocam, okeyi sağ elle mi yere vurmak caizdir, sol elle mi? - Hiç bulaşmamak en caizidir. Boş geçirdiğiniz zamanları bir daha bulamazsınız - Peki hocam, taş çalanın cezası nedir? - Öbür tarafta, ıstakası soldan verilir. Tövbe tövbeeee. - Sahte okey gibi sahte imamlarda var dimi hocam? - Var evladım, varrr. Üfürükçüsü var, tükürükçüsü var, düdükçüsü var. Yoktur bunların dinimizde yeri. Tıpkı daha hayırlı işlere harcayacağınız zamanı, burada dirsek çürütmeye, boş lakırdıya harcadığınız gibi. Başka söze ne hacet, tam bir ilahi komedya.