
Intihar.. Toplumsal acidan büyük bir sorun olarak görülür. Cünkü insanlar hayatlarini devam ettirebilmek icin herseyi yaparlar. Hirsizliktan, her gün sikici isine gidip calismaya, bir baska insani öldürmeden, evlenip coluk cocuk sahibi olmaya kadar her seyi yaparlar. Ama bazilari onlar gibi caba göstermez, yani yasamini devam ettirmeye cabalamaz.
Peki ama neden? Kimileri onlari korkaklikla suclar, kimileri cesur bulur. Onlari siniflandirir, psikolojik,sosyolojik, felsefi acidan inceleriz. Onlari buna iten seyler nelerdir acaba diye düsünürüz. Bazen bir sarkiyi suclar, bazen kendimizi suclariz, bazen de yapani.
Evet intihar etmek korkakliktir, mücadeleden kacip, kolayi bulmaktir. Aci cekmekten korkmaktir. Kolay ölümdür.
Evet intihar cesaret isidir, ölümü secebilmek cesaret ister, öyle her insan yapamaz.
Evet intihar cilginliktir, dünyanin güzelliklerinden vazgecebilecek kadar cilgin olabilmektir. Herseyi taddiktan sonra, her seyi yaptiktan sonra ölüme siranin gelmesidir.
Evet intihar meraktir, ölümden sonrasini merak etmektir. Acaba huriler gercekten var mi? Tanri var mi? gibi sorularinin cevabini birinci agizdan ögrenmek istemek ve alinan cevabi kimseye anlatamamaktir.
Evet intihar özentidir, 19- 24 yas arasinda duyulan özentidir (istatistiklere göre). Intihar eden baska kisilere özenmektir, sorunlu olmaya özenmektir, ne ye özenecegini bilememektir.
Evet intihar bilmektir, “seni seviyorum” diyemeyecegini bilmektir, o gözlere bir daha bakamayacaginin farkinda olmaktir, cocuguna istedigi ayakkabiyi alamayacagini bilmektir.
Evet intihar isyandir, yaratana isyandir, onun verdigi cani alabilecegine inanmak kadar ukala olmak, onun verdigi hayati begenmemektir.
Bana göre ise intihar bir anlik bir seydir. Ne korkaklik, ne cesaret ne de cilginlik. Bir anlik bir sey, öylesine birsey. Herseyin üst üste geldigi anda, daha fazla acinin yolda oldugu görüldügünde, bir anda yapilan bir seydir. Insan farkedemiyor dahi o ictigi ilaclarin kime aitti oldugunu, o jileti ne zaman eline aldigini, bogazini sikan seyin ne oldugunu… Ama olan olmustur ve o meshur beyaz isigi görmüstür. O isik o kadar cabuk görülür ki. Sayilara göre intihar eden kisi ilk dakikalarda hayata elveda dermis. Yani köprüden atlayan biri suya düsmeden ölürmüs, ya da kendini asan biri ilk dakika beynine kan gitmedigi icin bilincini kaybedermis. Onalr fazla aci cekmezlermis. Tabi bunun dogrulugu hakkinda hic kimse kesin konusamaz. Acisiz ölüm yoktur, degil mi?
Intihar hakkinda yapilan diger bir yorumda, bir kere intihar eden ve tabi ki basarisiz olan bireyin bunu mutlaka bir kez daha deneyecegidir. O yüzden yasa disi örgütlerin gözdeleridir onlar. Onlara kucak acarlar, senin derdine derman olalim dedikten sonra, sen en iyisi kutsal bir is icin bunu bir kez daha dene derler. Tabi ki böyle acikca degil, imalica.
Velhasili intihar deyip gecilmemeli, Kisi sadece kendi hayatina son vermez. Bizim hayatimizdan bir parca alip giderken, kendi sorularindan birini birakip gider.

Şubat 22nd, 2008 at 23:49
Bu konu üzerine neden yazı yazdığını ve resimdeki iki balığın neyi simgelediğini merak ettim doğrusu.
“Yasadışı örgütlerin gözdeleridir onlar” derken, gerçekten elde böyle bir veri var mı? Eğer varsa çok ilginç geldi bana daha önce hiç düşünmemiştim böyle bir şey halbuki gayet ayakları yere basan bir önermeymiş.
Şubat 24th, 2008 at 00:11
O iki balik bir seyi temsil etmiyor,intihar etmisler, boyunlarina gecirdikleri iple. Mizahi bir resimdi hosuma gitti,kullandim.
Bu konu hakkinda yazmamin nedeni biraz karisik, üyesi oldugum bir mail grubunda bir kisi tez calismasi icin intihari denemis insanlara ihtiyac oldugunu belirtmisti, o iletiden sonra anilarim canlandi diyebilrim,gözüm sürekli bilegimde ki nester izlerine takilir oldu, intihari deneyen arkadaslarimi düsündüm, yillardir anlatamadigim seyleri yazmak istedim.
Önermenin dogrulugunu ne yazik ki belgelerle destekleyemecegim, cünkü nerde okudugumu ve kimler arastirmis ta bizleri aydinlatmis unuttum.
Şubat 25th, 2008 at 21:08
Bu konuda okuduğum bir yazıda aktarılana göre intehar anlık bir meseleymiş eğer yanlış hatırlamıyorsam beyinde T noktası diye adlandırılan yer bu konuda uyarıldığı anda intihara kalkışan kişi ne duyacağı acıyı ne de geride kalanları düşünürmüş.Hayatın kimseyi bu kadar zorlamamasını umuyorum.