Didamangisa

Yönetmenliğini Cristian Mungiu‘nun yaptığı film Romanya’da komunizm yıllarında geçiyor. Film Gabita ve Otilia‘nın yurt odasında başlıyor. Daha ilk dakikalardaki diyaloglar komunizmi seyirciye duyururken, filmin konusunu da yavaş yavaş ortaya çıkarıyor; Gabita hamiledir ve kürtaj olmayı kafasına koymuştur, o yıllarda kürtajın yasak olduğu Romanya’da bunu gizli gerçekleştirmeleri gerekmektedir. Otilia ise kürtaj için Gabita’nın yanında olacaktır. Ucuz bir otel odası kiralarlar ve Otilia operasyonu yapacak olan doktor Mr. Bebe ile otele gelir. Fakat bu dakikadan sonra işler planladıkları gibi gitmeyecektir.

Mr. Bebe bekledikleri gibi biri değildir adeta bir zalimdir. Eli kolu bağlı olan Gabita’nın , onun istediklerini kabul etmekten başka çaresi kalmamıştır. Otilia da doktora karşı çıkamaz . Otel odasında kızlar adeta doktorun psikolojik işkencesinden kurtulamaz ve olaylar gittikçe içinden çıkılamaz ,karamsar bir hal almaya başlar. Sürekli bir baskı, endişe ve korku ortamında geçen film izleyiciye olayları olduğu gibi yansıtmayı becermiş gözüküyor. İzleyici Romanya’nın o günlerdeki yaşamına şahit olduğu gibi ,kürtaja ve sonrasına da şahit oluyor.

Filmi diğerlerinden ayıran başlıca özelliği spontane hissi vermesi.Yaşanılan olayların gerçeğe yakın olması izleyiciye “tanıdıklık” hissi veriyor bu da genellikle durgun geçen atmosferde bile filme bağlanmayı mümkün kılıyor. Filmin, içinde geçtiği dönemi tüm çıplaklığıyla yansıtıyor ve o zamanın Romanya’sı hakkında izleyiciyi bilgilendiriyor olması da fark yaratır bir özelliği. Aynı zamanda 60. Cannes Film Festivali’nde Altın Palmiye‘ye laik görüldüğünü de hatırlatmak lazım.

İzlenmeye değer bir film.